Έτσι ξεκίνησε το υπέροχο ταξίδι Προσφοράς κι Αλληλεγγύης του Συλλόγου Αιμοδοσίας Τρικάλων

Ήταν μια σπίθα στην αρχή.

Και έτσι σαν σήμερα, ξεκίνησε το υπέροχο ταξίδι προσφοράς και αλληλεγγύης του Συλλόγου Αιμοδοσίας Τρικάλων. 

Μια Κυριακή, 18 Απριλίου 2010, όταν και πριν καλά καλά εγκριθεί το καταστατικό του Συλλόγου, με σύνθημα ‘’κάθε σπίτι κι ένας αιμοδότης’’ διοργανώσαμε την 1η Εθελοντική Αιμοδοσία σε συνεργασία με το Νοσοκομείο Βέροιας. 

 

Σαν χτες. Προετοιμασία για να είναι όλα έτοιμα, ενθουσιασμός για το καινούργιο αλλά και αγωνία αν θα υπάρξει ανταπόκριση, νευρικότητα κάποιες στιγμές, συγκρατημένη αισιοδοξία και στο τέλος έντονα συναισθήματα χαράς και ικανοποίησης από την μεγάλη προσέλευση των συμπολιτών μας.

Πέρασαν κιόλας 13 χρόνια. Και μετά από 40 Εθελοντικές Αιμοδοσίες, όλοι οι συντελεστές της δημιουργίας αυτού του Συλλόγου και τα νεώτερα παιδιά που ανέλαβαν από το 2015 και συνεχίζουν με ζήλο και μεράκι, νοιώθουμε ιδιαίτερη χαρά για την πορεία του Συλλόγου και απέραντη ευγνωμοσύνη για όλους αυτούς που με ευαισθησία και προθυμία ανταποκρίνονται σ' αυτή την κορυφαία πράξη Ανθρωπιάς και Αλληλεγγύης. Ανταπόκριση σε κάθε κάλεσμα, ώστε ο τόπος μας να είναι πάντα αυτάρκης σε αίμα και να μη βρεθεί κανένας συντοπίτης μας στη δύσκολη θέση να ψάχνει για αίμα όταν χρειαστεί.

Και σ’ αυτή την εποχή των πολλαπλών κρίσεων και με το χωριό συνεχώς (όπως όλοι ομολογούν) να ‘’φθίνει’’ και να ‘’μαραζώνει’’, ίσως είναι απαραίτητο να δημιουργηθούν κι άλλες Συλλογικότητες, ώστε να διατηρούμε όσο το δυνατόν πιο ισχυρό κοινωνικό πυρήνα προς όφελος της τοπικής μας κοινωνίας. 

 

(Αφιερωμένη η ανάρτηση για τα 13 χρόνια του Συλλόγου, σε όλους του Εθελοντές Αιμοδότες, σε όλους και όλες (και είναι πολλοί) που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στο χτίσιμο του Συλλόγου Αιμοδοσίας, αλλά και σε όλους και όλες που είτε για λόγους υγείας, είτε λόγω ηλικίας, δεν μπορούν πια να αιμοδοτήσουν). 

Και βέβαια στη μνήμη των τριών (εκ των 29) Ιδρυτικών μελών του Συλλόγου που ‘’έφυγαν’’ νωρίς. Των αγαπημένων φίλων και συμμαθητών μας, του Στέλιου, του Δήμου και του Τάκη, που πορευτήκαμε μαζί πολλά πολλά χρόνια).

 

(φωτογραφίες με τους συμμαθητές μου κάποια χρόνια πριν)  

 

 

Ο παπα-Θωμας Κολυβόπουλος

Στην είσοδο του Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου Τρικάλων (στο γραφείο), δεσπόζει η βιβλική και σεβάσμια μορφή του. Είδα τη φωτογραφία χτες, λειτούργησε συγκινησιακά, κάπως νοσταλγικά, τη φωτογράφησα, έκανα μια βόλτα στο αρχείο μου και

από τα λίγα που θυμάμαι και από όσα μου είχε πει ο (τότε ψάλτης της εκκλησίας) πατέρας μου, αλλά και από όσα κατά καιρούς μου έχουν αφηγηθεί οι παλαιότεροι,

ένα μικρό αφιέρωμα με πολύ σεβασμό, αναγνωρίζοντας έτσι και τιμώντας στο ελάχιστο τον Ιερέα και Άνθρωπο.

Ο Παπά-Θωμάς Κολυβόπουλος, ο ιερέας των παιδικών και μαθητικών μας χρόνων (για εμάς τους μεγαλύτερους), ο σεβάσμιος κληρικός που τίμησε το χωριό μας με την ιερατική του διακονία για ένα μεγάλο μέρος του 20ου αιώνα. 

 

Γεννήθηκε το 1902 στον Πλάτανο Ημαθίας. Τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο της Χαλάστρας και το 1936 έγινε ιερέας. Το 1938 έγινε εφημέριος στα Τρίκαλα και την επόμενη χρονιά, το 1939, ξεκίνησε τις διαδικασίες για την ανέγερση ενός νέου μεγάλου Ναού. Έτσι με τη συνδρομή όλων των κατοίκων, οι οποίοι συμμετείχαν με πολύ ενθουσιασμό και με κάθε τρόπο στις εργασίες, θεμελιώθηκε το ίδιο έτος ο ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Τρικάλων.

Το 1940 όμως, με την κήρυξη του πολέμου, σταμάτησε η ανέγερση του Ναού και συνεχίστηκε πάλι από τον ίδιο 12 χρόνια αργότερα, το 1952. Μέσα από πάρα πολλές δυσκολίες, η ανέγερση ολοκληρώθηκε και αφού εξοπλίστηκε εσωτερικά με τα απαραίτητα, ο ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ λειτούργησε για πρώτη φορά το Πάσχα του 1957.

Η υπηρεσία του στην ενορία μας είναι συνδεδεμένη με μεγάλο και αξιόλογο πνευματικό και κοινωνικό έργο. Με την απλότητα, τη μειλιχιότητα, την ταπεινότητα, το ήθος και την πάντα καλή του διάθεση προς τους ενορίτες του, ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στο εκκλησίασμά του και σε όλους τους συγχωριανούς εκείνα τα χρόνια. 

Σε εποχές πολύ δύσκολες και σε δεκαετίες δραματικές (φτώχεια, πόλεμος, κατοχή, εμφύλιος, μετανάστευση), ήταν από τους βασικούς στυλοβάτες του χωριού μας, αφού - πέρα από τα ιερατικά του καθήκοντα - με τον σεβασμό που ενέπνεε και με το βάρος της επιρροής του, πολύ θετικός, σημαντικός και καθοριστικός ήταν πάντα ο ρόλος του σε ΟΛΕΣ τις εκφάνσεις της ζωής του χωριού.

Ένας ξεχωριστός Ιερέας και Άνθρωπος, σύμβολο Αγάπης και Ενότητας, που άφησε – όπως όλοι ομολογούν - ισχυρό και ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στη μικρή μας κοινωνία.

Απεβίωσε στις 6 Φεβρουαρίου 1975 σε ηλικία 73 ετών. 

 

 

(φωτογραφίες από γυμναστικές επιδείξεις, από επίσκεψη Υπουργού το 1964 στο χωριό, από δεξίωση, από επιμνημόσυνη δέηση σε Εθνική γιορτή)

Εκλογές 1994 στα Τρίκαλα... τότε που ήμασταν Κοινότητα

Χρονιά Εθνικών, Περιφερειακών και Δημοτικών Εκλογών φέτος,
και ας ανατρέξουμε είκοσι εννιά (29) χρόνια πίσω, στις εκλογές του 1994 στην τότε Κοινότητα Τρικάλων.
Μετά από πολλές διαβουλεύσεις ''κατέβηκαν'' τελικά τρεις συνδυασμοί διεκδικώντας την ψήφο των συγχωριανών μας.

Δείτε τους συνδυασμούς και τα ονόματα όλων των υποψηφίων

''ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΣΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ'' 

με υποψήφιο Πρόεδρο τον Κουρατζίνο Δημήτριο

 -----------------------------------------------------

 ''ΓΙΑ ΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ'' 

με υποψήφιο Πρόεδρο τον Κιρκιλιανίδη Χρήστο

---------------------------------------------------------- 

''ΤΡΙΚΑΛΑ: ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ - ΑΝΑΠΤΥΞΗ'' 

με υποψήφιο Πρόεδρο τον Στεφούδη Ιωάννη

Για την Ιστορία, νικητής των Εκλογών αναδείχθηκε ο συνδυασμός ''ΓΙΑ ΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ'' και Πρόεδρος για την επόμενη τετραετία (1995-96-97-98) ο Χρήστος Κιρκιλιανίδης. Από 1-1-1999 τα Τρίκαλα αποτέλεσαν Τοπική Κοινότητα του τότε Δήμου Πλατέος και τώρα Τοπική Κοινότητα του Δήμου Αλεξάνδρειας)